Podczas organizowania aktywności fizycznej dla najmłodszych istotne jest określenie, jakie umiejętności mają być rozwijane i w jaki sposób będą dobierane ćwiczenia. Nie każda metoda ruchu wymaga takiego samego przygotowania. Część aktywności opiera się na powtarzalnych ruchach, inne wymagają zapamiętywania układów, utrzymywania równowagi albo kontrolowania ciężaru swojego ciała.
Zajęcia ruchowe dla dzieci mogą łączyć kilka rodzajów ćwiczeń, dzięki czemu uczestnicy poznają różnorodne sposoby pracy z ciałem. W praktyce istotne jest natomiast zachowanie odpowiednich proporcji między zadaniami wymagającymi wysiłku a ćwiczeniami o mniejszej intensywności. Dziecko nie zawsze potrafi we własnym zakresie wycenić, kiedy jest zmęczone na tyle, że zaczyna wykonywać ruchy niedokładnie. Widoczne trudności z utrzymaniem pozycji, skracanie ruchu czy problemy z zachowaniem równowagi mogą wskazywać na potrzebę zmiany ćwiczenia. Istotne jest również uwzględnienie przerw i czasu potrzebnego na przyswojenie nowych kwalifikacji. Zbyt duża liczba zadań wykonywanych podczas jednego spotkania może utrudniać skupienie się na prawidłowej technice.
Wśród różnorakich form aktywności występują również ćwiczenia wykorzystujące podwieszane przyrządy. Akrobatyka powietrzna obejmuje ruchy wykonywane w głównej mierze na szarfach i obręczach, a jej nauka wymaga poznania zasad korzystania ze sprzętu (źródło informacji: aerial hoop dla dzieci). Poszczególne elementy różnią się poziomem trudności, sposobem chwytania oraz stopniem zaangażowania mięśni. Na przykład w trakcie zwisu uczestnik musi utrzymywać odpowiednią pozycję barków i kontrolować napięcie tułowia. Przy zmianie ułożenia ciała dochodzi jednak konieczność właściwego przeniesienia ciężaru. Z praktycznego punktu widzenia istotne jest rozdzielenie edukacji poszczególnych czynności. Najpierw należy opanować sposób wejścia na przyrząd i utrzymania podstawowej pozycji, a dopiero później przechodzić do bardziej złożonych ruchów. Nie wszystkie elementy można bezpośrednio przenosić między różnymi rodzajami sprzętu. Przeciwnie pracuje się na miękkiej szarfie, a całkiem inaczej na sztywnej obręczy. Różnice dotyczą zarówno chwytu, jak i sposobu podparcia ciała. Dodatkowym zagadnieniem pozostaje wybieranie wysokości zawieszenia a także kontrola stanu technicznego wszystkich elementów mocujących.
Ruch przy muzyce stanowi osobną kategorię aktywności, w której oprócz sprawności fizycznej ważne są rytm i pamięć ruchowa. Szkoła tańca może realizować programy obejmujące różne style, od głównych układów tanecznych po ćwiczenia wymagające większej precyzji i kontroli postawy. Dzieci uczą się rozpoznawania tempa, wykonywania ruchów w określonej kolejności oraz dostosowywania ich do muzyki. W trakcie nauki choreografii czasami uczestnik zapamiętuje kroki, ale ma trudność z zachowaniem dobrego kierunku albo synchronizacją ruchów rąk i nóg. W takich wypadkach układ można podzielić na krótsze fragmenty. Niektóre programy obejmują także elementy ćwiczeń przy rurze pionowej. Pole dance dla dzieci to metoda aktywności, której zakres powinien być dostosowany do wieku i rozwoju fizycznego (więcej informacji: pole dance sosnowiec). Realizowane zadania mogą obejmować podstawowe chwyty, obroty przy kontakcie z podłożem oraz łatwe pozycje. Nie powinno się zakładać, że figury przeznaczone dla dorosłych będą odpowiednie dla młodszych osób. Szczególnej sugestie wymagają ćwiczenia z oderwaniem nóg od podłoża a także ruchy mocno obciążające ręce i barki. Ich wybieranie powinien wynikać z rzeczywistych kwalifikacji uczestnika, a nie jedynie z jego wieku czy chęci wykonania konkretnej figury.
W przypadku treningu na kole akrobatycznym ważną rolę odgrywa poznanie sposobu poruszania się po sztywnej konstrukcji. Aerial hoop dla dzieci obejmuje ćwiczenia realizowane na metalowej obręczy zawieszonej na odpowiednim mocowaniu. Uczestnicy poznają w głównej mierze pozycje siedzące, zwisy a także łatwe przejścia, które wymagają zmiany punktów podparcia. Każda z takowych czynności wiąże się z innym rozłożeniem ciężaru ciała. Podczas wykonywania pozycji siedzącej istotne jest prawidłowe ułożenie nóg, jednakże przy zwisie większe znaczenie ma sposób chwytania obręczy i praca mięśni ramion. Kontakt z metalową powierzchnią może powodować miejscowy ucisk, dlatego znaczenie ma także dobry strój, który nie ogranicza ruchów i uwzględnia charakter wykonywanych ćwiczeń. Podczas zajęć powinno się kontrolować nie tylko technikę, niemniej jednak też stan sprzętu i przygotowanie przestrzeni pod obręczą. Materace, mocowania oraz wysokość zawieszenia muszą odpowiadać rodzajowi wykonywanych obowiązków. Nie trzeba pomijać również czasu regeneracji. Powtarzanie tych samych chwytów przy rosnącym zmęczeniu może prowadzić do utraty precyzji, dlatego zakres treningu wymaga bieżącego dostosowania do sposobów dziecka.
Sprawdź: akrobatyka powietrzna.