Wykorzystanie materiałów pochodzących z rozbiórek i demontażu dawnych obiektów wiąże się z koniecznością uwzględnienia ich wcześniejszego przeznaczenia. Elementy, które przez wiele lat pełniły funkcję części budynku, mogą posiadać inne właściwości niż surowiec pochodzący z panującej produkcji. Drewno z odzysku występuje w różnych postaciach, od grubych belek stropowych i więźby dachowej po deski podłogowe, fragmenty drzwi czy elementy konstrukcji ściennych.
Każdy z owych materiałów ma odmienną historię i wymaga osobnej oceny. Podczas demontażu istotne jest zachowanie możliwie dużych fragmentów bez dodatkowego uszkadzania powierzchni. Nie zawsze udaje się to osiągnąć, w szczególności gdy połączenia były wykonane przy użyciu starych gwoździ, klejów albo zapraw. Sposób odzyskiwania elementów ma później wpływ na ich wymiary, wygląd i zakres możliwej obróbki. Warto także pamiętać, że drewno pochodzące z różnorakich budynków może różnić się gatunkiem, sposobem sezonowania oraz stopniem naturalnego zużycia.
Przy ocenie materiału ważne jest postanowienie, które ślady powstałe podczas użytkowania mają znaczenie wyłącznie wizualne, a które wskazują na rzeczywiste osłabienie struktury. Stare drewno może posiadać otwory po dawnych mocowaniach, miejscowe pęknięcia, ślady cięcia ręcznego czy nierównomierne przebarwienia. Takie cechy nie muszą w sposób automatyczny oznaczać, że element nie nadaje się do dalszego zastosowania (polecamy: Altholz). Całkiem inaczej powinno się jednak traktować uszkodzenia spowodowane długotrwałym zawilgoceniem, rozkładem biologicznym albo działalnością szkodników. W przypadku belek i innych części konstrukcyjnych konieczne jest sprawdzenie ich rzeczywistej wytrzymałości, a nie tylko ocena powierzchni. Problemem mogą być także pozostałości dawnych impregnatów i farb, których skład nie zawsze jest rozpoznawalny. Przed szlifowaniem albo cięciem warto ustalić, z jakimi powłokami ma się do czynienia. Ma to znaczenie zarówno dla sposobu prowadzenia prac, jak i późniejszego przeznaczenia odzyskanego materiału.
Zmieniające się podejście do projektowania budynków powoduje, że materiały z różnorakich okresów coraz częściej pojawiają się w jednej przestrzeni. Stare drewno w nowoczesnej architekturze może pełnić funkcję dekoracyjną, użytkową lub konstrukcyjną, zależnie od jego parametrów i zaleceń projektu. Przykładem jest zastosowanie dawnych belek jako widocznych elementów stropu, desek rozbiórkowych do wykończenia ścian czy fragmentów drewna w zabudowie meblowej. W takich realizacjach istotne jest zachowanie odpowiednich proporcji. Zbyt duża liczba elementów o wyraźnie zużytej powierzchni może sprawić, że wnętrze będzie wyglądało ciężko, dlatego na prawdę często łączy się je z prostymi formami i jednolitymi płaszczyznami (sprawdź również: quercia di recupero). W architekturze zewnętrznej powinno się natomiast uwzględnić wpływ promieniowania słonecznego, opadów i wahań temperatury. Materiał użyty na elewacji pracuje inaczej niż drewno znajdujące się wewnątrz budynku. Różnice te wpływają na dobór zabezpieczeń, sposób mocowania a także potrzebę pozostawienia odpowiednich szczelin.
Osobnym zagadnieniem jest dopasowanie odzyskanych elementów do wymiarów współczesnych projektów. Dawne deski i belki często mają niestandardowe przekroje, a ich długość może być ograniczona przez sposób wcześniejszego montażu lub uszkodzenia powstałe w trakcie demontażu. W efekcie projektowanie z wykorzystaniem takiego materiału wymaga uwzględnienia dostępnych wymiarów już na etapie planowania. W pewnych przypadkach powinno się zmodyfikować rozstaw elementów, podzielić większą powierzchnię na mniejsze fragmenty albo zastosować dodatkowe połączenia. Znaczenie ma także różnorodność kolorystyczna. Nawet deski pochodzące z jednego obiektu mogą mieć odmienne odcienie, zależnie od miejsca, w którym były zamontowane, oraz stopnia ich kontaktu ze światłem i wilgocią. Ujednolicenie powierzchni nie zawsze jest możliwe bez usunięcia znacznej części warstwy zewnętrznej. Z tego względu zakres obróbki powinien wynikać z założonego efektu i stanu poszczególnych elementów, a nie z potrzeby nadania wszystkim identycznego wyglądu.
Dodatkowe informacje: old timber.