Rola kodów kreskowych i kodów QR w systemach biletowych

Organizacja sprzedaży przejazdów wymaga uwzględnienia wielu elementów, które na 1szy rzut oka mogą wydawać się mało ważne. Jednym z nich jest sposób przygotowania dokumentów potwierdzających opłatę za transport. Bilety komunikacyjne pełnią nie tylko funkcję informacyjną, niemniej jednak także stanowią podstawę do sprawdzenia rodzaju zakupionej usługi i czasu, w którym można z niej skorzystać.

Ich konstrukcja zależy od systemu taryfowego, rodzaju przewoźnika a także używanych urządzeń. Inaczej kreuje się bilety jednorazowe, a zupełnie inaczej okresowe, na których musi znaleźć się więcej danych. W sytuacji tych drugich ważne jest między innymi oznaczenie terminu ważności, rodzaju uprawnienia oraz ewentualnych ograniczeń dotyczących przejazdu. Układ informacji powinien odpowiadać rzeczywistemu sposobowi użytkowania dokumentu, ponieważ pasażer i osoba kontrolująca na prawdę często mają mało czasu na jego sprawdzenie.

Przygotowanie takich materiałów wymaga dostosowania technologii produkcji do ich późniejszego użycia. Druk biletów może być realizowany na różnych rodzajach papieru, przy wykorzystaniu metod pozwalających na uzyskanie określonej trwałości i dokładności nadruku. Nie każdy materiał sprawdzi się w urządzeniach automatycznych. Zbyt gruby papier może powodować kłopoty z podawaniem, jednak podłoże o niewłaściwej strukturze może utrudniać nanoszenie oznaczeń. W praktyce znaczenie mają też wymiary arkuszy, sposób cięcia a także rozmieszczenie perforacji, jeśli dokument ma być odrywany z większego bloczka. Przy projektowaniu należy przewidzieć marginesy technologiczne, ponieważ elementy umiejscowione zbyt blisko krawędzi mogą zostać częściowo ucięte. Osobnego sprawdzenia wymagają numery seryjne, kody kreskowe i inne oznaczenia odczytywane przez skanery. Wręcz niewielkie przesunięcie nadruku może wpłynąć na poprawność odczytu.

W sytuacji dokumentów wykorzystywanych do rozliczania przejazdów ważne pozostaje także ograniczenie sposobności ich nieuprawnionego kopiowania. Z tego względu używa się druk zabezpieczony, w którym projekt graficzny i rodzaj podłoża mogą zawierać dodatkowe elementy utrudniające wykonanie imitacji. Rozwiązania tego rodzaju obejmują między innymi specjalne wzory tła, mikroelementy graficzne, znaki widoczne pod określonym kątem czy oznaczenia nanoszone przy użyciu wybranych rodzajów farb. Nie wszystkie metody są odpowiednie dla każdego rodzaju biletu. Przy ich wyborze należy uwzględnić zarówno koszt wykonania, jak i sposób weryfikacji dokumentu podczas testom. Zabezpieczenie powinno być możliwe do sprawdzenia przy użyciu dostępnych narzędzi lub poprzez porównanie z ustalonym wzorem. Ważne jest także zachowanie wielokrotności między kolejnymi seriami, ponieważ zmiany w wyglądzie lub rozmieszczeniu oznaczeń mogą utrudniać rozpoznawanie nieszablonowych egzemplarzy.

Na sposób przygotowania biletów wpływa też rozwój systemów elektronicznych, które zmieniają zakres informacji umieszczanych na papierowych dokumentach. Bardzo często papierowy nośnik może zawierać kod pozwalający powiązać go z danymi zapisanymi w systemie sprzedaży. W takim przypadku sam nadruk nie jest jedynym źródłem informacji o uprawnieniu do przejazdu. Znaczenie ma zgodność kodu z bazą danych a także poprawne działanie urządzeń wykorzystywanych do jego odczytu. Przygotowanie projektu wymaga więc współpracy warstwy graficznej z rozwiązaniami informatycznymi. Przed rozpoczęciem produkcji testuje się w głównej mierze kontrast skryptów, ich wielkość i położenie względem pozostałych elementów. Powinno się też uwzględnić warunki, w jakich bilety będą przechowywane i używane. Wilgoć, zagniecenia czy ścieranie powierzchni mogą zmienić wygląd nadruku, a tym samym wpłynąć na sposobność odczytania zawartych w nim danych.

Sprawdź tutaj: bilety komunikacyjne.